Миқдори умумии ҳамаи сафедаҳои дар хун даврзананда. Агар сафеда кофӣ ворид шавад, ҷигар, гурда ва аъзоҳои дигар пурра кор мекунанд, системаи масуният аз уҳдаи вирусҳо ва бактерияҳо мебарояд. Аз рӯи тағйирёбии ин нишондиҳанда оиди ҳолати мубодилаи моддаҳо ва умуман саломатӣ гап мезананд.

Яке аз ферментҳои асосии ҷигар ва гурдаҳо, ки дар мубодилаи аминотуршиҳо иштирок мекунад. АЛТ онҳоро ба глюкоза — сарчашмаи асосии энергия барои ҳуҷайраҳо табдил медиҳад. Ҳангоми зарарбинии ҷигар фермент ба хун партофта шуда, ҳамчун маркери вайроншавии кори аъзоҳо дар марҳилаи аввал, ки ҳоло аломатҳо нестанд, хизмат мекунанд.

Фермент, ки асосан дар ҳуҷайраҳои ҷигар ва дил мавҷуд аст. Сатҳи баланди АСТ ҳамчун маркери он, ки функсияи ҷигар вайрон шудааст, хизмат мекунад. Одатан тағйирёбии мундариҷаи АСТ дар хунн пештар аз пайдошавии аломатҳои хос ба рух медиҳад.

Маҳсули мубодилаи сафедаҳо, ки ҳамарӯза аз ҷониби мушакҳо коркард гардида, аз ҷониби гурдаҳо бароварда мешавад. Агар кори гурдаҳо вайрон шуда бошад, креатинин дар хун боқӣ мемонад, ки дар бораи илтиҳоби аъзо, зарарбинии он аз сабаби диабети қанд, гипертензияи артериалӣ ва бемориҳои дигар шаҳодат дода метавонад.

Яке аз маҳсулоти порчашавии сафедаҳо, ҳамарӯза аз ҷониби гурдаҳо филтр карда ва бароварда мешавад. Фарқияти сатҳи карбамид аз меъёр оиди бемориҳои гурдаҳо ва ҷигар, ғизои тавозуннашуда, вайроншавии мубодилаи моддаҳо шаҳодат дода метавонад.

Моддае, ки ҳангоми нобудшавии эритроситҳо ҳосил мешавад. Дар меъёр билирубин дар хун кам аст, зеро он аз ҷониби ҷигар бароварда мешавад. Аз рӯи зиёдшавии таркиби он дар бораи кори ҷигар, инчунин бемориҳои эҳтимолии роҳҳои зардоб ва талхадон, порчашавии баландшудаи эритроситҳо (гемолиз) гуфтан мумкин аст.

Нишондиҳандаи асосии мубодилаи чарбуӣ. Холестерин ба тақрибан ҳамаи ҳуҷайраҳо лозим аст, вале муҳим аст, то ки сатҳи он аз қиматҳои меъёрӣ баланд набошад. Таркиби баланди холестерин дар хун — омили хатари бемориҳои дил ва рагҳо, инчунин норасоии гурдаҳо ва лангии рӯздармиён аст.

Оҳан барои ташаккули эритроситҳо, ки аъзоҳо ва бофтаҳоро бо оксиген таъмин мекунанд, зарур аст. Норасоӣ ё ки зиёдатии оҳан — ҳолатест, ки ба камхунӣ, бемории ҷигар ва гемохроматоз — ҳолате, ки дар он микроэлемент дар бофтаҳо ва аъзоҳо ҷамъ шуда, онҳоро мунтазам вайрон мекунад, нишон дода метавонад.

Витамини D инчунин барои он, ки чӣ тавр организм калтсий ва фосфорро азхуд мекунад, ҷавоб медиҳад — ин элементҳо барои саломатии устухонҳо муҳиманд. Инчунин «витамини офтобӣ» барои мубориза бар зидди сироятҳо ва нигоҳдории вазни солим ёрӣ медиҳад. Норасоии витамин D хатари остеопороз, шамолзаниҳои зуд-зуд, баландшавии фишори артериалӣ дорад.

Ферритин — индикатори захираи оҳан дар организм. Тадқиқот барои баҳодиҳӣ ба захираҳои дастраси ин микроэлемент, ташхиси камхуниҳои норасоии оҳан ё ки назораткунии табобати онҳо ёрӣ медиҳад.