Chlamydia trachomatis — бактерияе, ки боиси хламидиоз мегардад. Сироят ба системаи таносул зарар меорад, бе табобати сари вақтӣ таҳлили бепуштӣ дорад. Танҳо дар қисми беморшудагон баъд аз 10–14 рӯз аломатҳои ташвишовар (дард ва сӯзиш ҳангоми пешобкунӣ) зоҳир мешаванд; дар аксар ҳолатҳо беморӣ бе нишона мегузарад.

Микоплазмози урогениталӣ — ин ҷараёни сироятӣ мебошад, ки боиси он бактерияҳои Mycoplasma genitalium мебошанд. Беморӣ аксаран табиати пинҳонӣ дорад ва танҳо дар шартҳои масунияти сустшуда ё ки ҳангоми дисфунксияҳои ҳормоналӣ аён мешавад.

Трихомониаз — сирояти ҷинсӣ аст, ки паразити Trichomonas vaginalis боиси он мегардад. Оиди сироятёбии эҳтимолӣ гуфта метавонанд: ҷудошавиҳои сероб, хориш ва сӯхтани аъзои таносул, дард дар вақти пешобкунӣ. Беморӣ аксаран бе зуҳуроти аён мегузарад, вале бе табобат қобили ба миён овардани бемориҳои илтиҳобии тоси хурд ва вайронкунии функсияи репродуктивӣ аст.

Сӯзок — сирояти чинсӣ аст, ки барангезандаи он бактерияи Neisseria gonorrhoeae мебошад. Аломатҳои оддӣ дар мардон баъд аз 2–5 рӯзи сироят сӯхтан пайдо мешаванд - сӯхтан дар вақти пешобкунӣ ва ҷудошавиҳои фасодӣ дар олоти ҷинсӣ. Дар занон бошад, беморӣ аксаран табиати пинҳонӣ дорад.

ВПЧ сироят яке аз бемориҳои осон гузаранда ҳисобида мешавад. Ҳатто алоқаи ҷинсии яккарата низ бо эҳтимолияти 80% бо сироятёбӣ анҷом ёфта метавонад. Тақрибан 2000 намудҳои вируси папиллома маълум аст, вале намудҳои 16 ва 18 бо онкогении махсус фарқ доранд: онҳо мунтазам дар беморон бо саратони гарданаи бачадон, маъқад, махбал, аъзоҳои ҷинсӣ ва ҳалқум муайян мегарданд.

Герпеси гениталӣ бемории сироятие мебошад, ки ба он вирусҳои герпеси оддии намудҳои 1 ва 2 боис мегарданд. Аломати хоси сироятёбӣ — дар аъзоҳои ҷинсӣ ва қитъаҳои дигари бадан пайдо шудани пуфакчаҳо бо моеъ мебошад. Чунин ҳосилшавиҳо бо хориш, варамӣ ва эҳсосоти дард ҳамроҳӣ мекунанд. Аз вирус пурра халос шудан имконнопази аст: табобати доруворӣ танҳо зуҳуроти бемориро камтар мекунад, вале ҳангоми сустшавии системаи масуният ретсидив эҳтимолӣ боқӣ мемонад.

Уреаплазмоз — ҳолати патологии системаи таносул аст, ки бо микроорганизмҳои намуди уреаплазмаҳо, бактерияҳои хурдтарини якҳуҷайрагӣ ҳосил мешавад. Рушди беморӣ одатан бо сустшавии ҳимояи масунии организм ва вайроншавии тавозуни микрофлораи табиӣ алоқаманд аст. Давраи инкубатсионӣ аз 2 то 4 ҳафтаро ташкил медиҳад, баъд аз он аломатҳои якум пайдо шуда метавонанд: эҳсосоти беҳаловатӣ (хориш ва сӯзиш дар минтақаи интимӣ), дард ҳангоми пешобкунӣ ва дар вақти алоқаи ҷинсӣ.

Гарднереллёз — бемории сироятӣ аст, ки аз ҷониби бактерияҳои Gardnerella vaginalis, ки ба флораи шартӣ патогент мансубанд, ба миён оварда мешавад. Дар шартҳои муқаррарӣ ин микроорганизмҳо дар организм дар ҳолати меъёрӣ ҳузур доранд ва боиси муаммоҳо намешаванд, вале ҳангоми вайроншавии тавозуни микрофлораи маҳбал зуд афзоиш меёбанд. Чунин зиёдшавии популятсия хатари рушди ҷараёни илтиҳобӣ дар аъзоҳои тоси хурдро зиёд мекунад.

Кандидоз — сирояти замбуруғӣ аст, ки барангезандаи он микроорганизми хамиртурушмонанди авлоди Candida мебошад. Дар организми солим ин замбуруғҳо дар миқдори маҳдуд мавҷуданд ва боиси тағйироти патологӣ намегарданд. Вале ҳангоми пастшавии қувваи масуният зиёдшавии фаъоли барангезандагон ба миён меояд, ки ба аломатҳои хос: хориш ва сӯзш дар назди аъзои ҷинсӣ, инчунин ба пайдошавии ҷудошавиҳои зиёди дорои консистенсияи творогмонанд оварда мерасонад.

Ситомегалия — ин бемории вирусӣ аст, ки бо роҳи ҷинсӣ мегузарад ва аз ҷониби ситомегаловирус (намояндаи оилаи герпес-вирусҳо) ба миён оварда мешавад. Дар одамон бо системаи пурқуввати масуният сироят аксар вақт бе зуҳуроти аён мегузарад. Вале ҳангоми сустшавии функсияҳои муҳофизатии организм дард боиси душворшавиҳои ҷиддӣ, аз он ҷумла, пневмония, гепатит ва илтиҳоби бофтаҳои майнаи сар гардида метавонад.

Mycoplasma hominis — микроорганизми шартан патогенӣ мебошад, ки дар миқдорҳои хурд дар пардаҳои луоб муайян карда мешавад. Дар занон он дар маҳбал, дар гарданаи бачадон ва уретра, дар мардон танҳо дар уретра ҳузур дорад. Ҳангоми пастшавии масунияти маҳаллӣ ё ки умумӣ шумораи ин бактерияҳо якбора зиёд шуда метавонад, ки ба рушди микоплазмози урогениталӣ оварда мерасонад.

ВПЧ сироят бо қобилияти хеле баланд ба паҳншавӣ тавсия дода мешавад. Штаммҳои алоҳидаи вирус таҳдиди ҷиддии онкологӣ доранд: генотипҳои 45, 52, 58-ро зуд-зуд бо рушди аденокартсиономи гарданаи бачадон вобаста мекунанд. Ба хатарноки эҳтимолӣ инчунин намудҳои 51, 56, 59, 66, 68 низ вориданд — онҳо барои индуксиякунии навпайдоишҳои заранок дар аъзоҳои гуногун қобиланд. Агар дар организм дар як вақт якчанд намудҳои ВПЧ ҳузур дошта бошанд, ин хатарҳои онкологиро зиёд карда, интихоби терапияи оптималиро зиёд мекунад.

Лактобактерии (Lactobacillus spp.) — сокинони ягонаи микрофлораи маҳбалиянд. Функсияи асосии онҳо — коркарди туршии ширӣ аст, ки муҳити турши монеъашаванда ба зиёдшавии микроорганизмҳои шартан патогениро меофарад. Бо шарофати ин лактобактерияҳо ҳамчун монеъаи табиии муҳофизаткунандаи аъзои ҷинсии занона аз сироятҳои урогениталӣ хизмат мекунанд. Тадқиқоти сатҳи лактобактерияҳо барои муайянкунии он, ки микрофлора чанд қадар аз уҳдаи ҳимоя аз патогенҳо мебарояд, имкон медиҳад.

Фемофлор 8 — санҷиши асосии ташхисӣ барои баҳодиҳӣ ба ҳолати микрофлораи урогениталии занон ааст Дар организми солим то 95% микробиомро лактобактерияҳои муфид, 5% боқимондаро — бактерияҳои шартан патогенӣ ташкил медиҳанд. Ин таҳли тасвири саҳеҳи тавозуни микробиро медиҳад ва барои муайянкунии сабаби аломатҳои нофорам: сӯзиш, хориш, пешобкунии дардовар ва ҷудошавиҳои патологӣ бо бӯйи нохуш ёрӣ медиҳад.

Фемофлор Скрин — маҷмуаи васеъкардашудаи ташхисӣ, ки ҳолати соҳаи урогениталии занонаро аз рӯи 12 параметрҳои асосӣ баҳогузорӣ мекунад. Тадқиқот таносуби бактерияҳои муфид ва шартан патогениро муайян карда, барои муайянкунии барангезандагони бемориҳои ба монанди микплазмоз, уреаплазмоз ва кандидоз имкон медиҳад. Санҷиши иловагӣ ҳузури ситомегаловирус ва вирусҳои герпеси намудҳои 1 ва 2-ро муайян карда, онро барои ташхиси маҷмуавӣ асбоби арзишманд мегардонад.

Фемофлор 16 — тадқиқоти амиқи микрофлораи урогениталии занона аз рӯи 16 нишондиҳандаҳо мебошад. Таҳлил дар ҳолатҳои зерин тавсия дода шудааст:

• ҳангоми вагинози вусъатёбанда ё ки музмини бактериалӣ;
• пеш аз амалиётҳои нақшавии гинекологӣ;
• ҳангоми омодакунӣ ба протседураҳои репродуксияи ёрирасон (ВРТ);
• пеш аз насбкунии спирали дохилибачадонӣ (ВМС);
• дар марҳилаи банақшагирии ҳомиладорӣ.

Андрофлор Скрин — ин санҷиш скринингии аввалия барои баҳодиҳӣ ба ҳолати микрофлораи урогениталии мардона аст. Тадиқот аз таҳлили ДНК-и микроорганизмҳо асос гирифта, барои таркиби миқдорӣ ва намудии флораи бактериалӣ тасаввур медиҳад. Бо ёрии санҷиш таносуби бактерияҳои муфид ва шартан патогении қобили ба миён овардани рушди сирояти системаи таносул мумкин аст.

Андрофлор тадқиқоти амиқи микрофлораи тракти урогениталӣ дар мардон мебошад. Чунин таҳлил хусусан ҳангоми муаммоҳои мунтазами пешобкунӣ ва дард дар поёни шикам мубрам аст — ин аломатҳо оиди сироятҳои музмини соҳаи таносул хабар дода метавонанд. Ба ғайр аз он, ташхиси муфассал ёрӣ медиҳад ба:

• муайянкунии бепуштии мардона;
• ба протседураи ЭКО хуб омода шудан.

Таҳлилҳои эякулят дар шаклҳои асосӣ ва васеъкардашударо дар ҳолатҳои зерин таъин мекунанд:

• ҳангоми гумонбарӣ ба уретрит ё ки простатит;
• барои муайянкунии омилҳои ба миён оварандаи бепуштии мардона;
• агар дар зан вагинози бактериалӣ ё ки сироятҳои ҷинсӣ ташхис карда шуда бошад.

Тадқиқоти секрети ғадуди предстателӣ дар вариантҳои асосӣ ва васеъкардашуда имкон медиҳад ба:

• муайянкунии бактерияҳои патогении қобили ба миён овардани илтиҳоби простата;
• сари вақт муайян кардани замина барои рушди простатит.

Бе табобати бояду шояд ин беморӣ аксаран ба шакли музмин мегузарад ва сабаби бепуштӣ буда метавонад.